از دو که حرف می‌زنم از چه حرف می‌زنم

کتاب از دو که حرف می‌زنم از چه حرف می‌زنم، اثری نوشتهٔ هاروکی موراکامی است که اولین بار در سال ۲۰۰۷ به انتشار رسید. موراکامی در سال ۱۹۸۲ و پس از فروختن کلوبِ جاز خود به منظور صرف وقت بیشتر برای نویسندگی، برای حفظ شرایط خوب بدنی، شروع به دویدن کرد. یک سال بعد، او توانست علاوه بر شرکت در مسابقه‌های مختلف دو، در مسابقات سه گانه (متشکل از شنا، دوچرخه سواری و دو) نیز حضور موفقیت آمیزی داشته باشد. این نویسندهٔ برجسته در کتاب از دو که حرف می‌زنم از چه حرف می‌زنم، با همان نثر مسحورکنندهٔ همیشگی خود به تأثیرات این ورزش بر زندگی و البته آثارش می‌پردازد. این شرح حال درخشان که ترکیبی از آموزش‌های تمرینی، سفرنامه و خاطره گویی است، ماجرای آماده شدنِ چهارماههٔ موراکامی برای ماراتونِ نیویورک در سال ۲۰۰۵ را مورد توجه قرار می‌دهد و مخاطب را به جاهای مختلفی همچون باغ‌های ژینگو در توکیو و رودخانهٔ چارلز در بوستون می‌برد. علاوه بر این‌ها، لحظات ناب و جذابی از زندگی این نویسندهٔ بزرگ در این کتاب توصیف شده‌اند: لحظهٔ سرنوشت سازی که موراکامی تصمیم گرفت نویسنده شود، بزرگترین دستاوردها و شکست‌های او و تجربه‌هایش از فراز و نشیب‌های ذهنی و بدنی پس از پنجاه سالگی. کتاب از دو که حرف می‌زنم از چه حرف می‌زنم در واقع خاطرات مرتبط با دوندگی هاروکی موراکامی و نقش آن در نویسندگی و زندگی حرفه‌ای وی است. یکی از ویژگی‌های بارز موراکامی در کتاب‌هایش تلاش همیشگی او برای به اشتراک گذاری علایق و خاطراتش با خوانندگان به صورت صریح وضمنی می‌باشد. وی همواره عناوین کتاب‌های خود را از موسیقی‌ها و یا کتاب‌های مورد علاقه‌اش اقتباس می‌کند، عنوان کتاب از دو که حرف می‌زنم از چه حرف می‌زنم نیز در اصل از کتابی با عنوان وقتی از عشق می‌گوییم، از چه می‌گوییم نوشته ریموند کارور گرفته شده است.