خاستگاه هرمنوتیک خود

وقتی از هرمنوتیک خود صحبت می‌کنم، منظورم نوع بدی از علوم انسانی نیست که در تضاد با نوع خوب باشد. [بلکه] منظورم این است که پروژهٔ هرمنوتیک خودْ چارچوب تاریخی همهٔ علوم انسانی بوده است. مثلاً در فلسفهٔ یونان چرا فلاسفه طی قرون متمادی به مردم که بسیار دل‌مشغولِ قواعد زندگی و شیوهٔ زندگی‌کردن بودند می‌گفتند چگونه رفتار کنند و چرا هرگز تصور نمی‌کردند که مردم به چیزی نظیر علوم انسانی نیاز دارند؟ به اعتقاد من این تصور با مسیحیت آغاز شد، آن هنگام که نه‌تنها کتاب مقدس بلکه خود نیز به موضوعی برای تأویل بدل شد. »
«[…] مسئلهٔ ما اکنون این است که کشف کنیم این خود چیزی غیر از هم‌بستهٔ تاریخیِ تکنولوژی‌های برساخته طی تاریخ‌مان نیست.»