طنز

در این کتاب نیز، مانند دیگر کتاب‌های این مجموعه، یکی از مقوله‌های مهم ادبیات بررسی و واکاوی می‌شود. پس از نشان دادن جایگاه طنزپرداز در قبال جامعه و محیط، و هدفها و چگونگی نگرش او به پیرامون خویش، مسئلهٔ نیاز او به پیوند دادن توجه به مسایل عینی زندگی روزمره با حفظ و تقویت چشم‌اندازی تخیلی بررسی می‌شود. بخش بعدی دربارهٔ موضوعهایی که دستمایهٔ طنزپردازی قرار می‌گیرند و شیوهٔ رویکرد طنزپرداز به آنها است. سپس وجوه و طرق گوناگون طنز از جمله روال طنزآمیز در رمان، استعارهٔ طنزآمیز، مسخره‎‌بازی، شخصیت‌سازی، کاربرد واژه و نحو و بیان منظوم شناسانده شده‌اند و دربارهٔ اصطلاح‌هایی چون شوخی، استهزا، طعنه، کنایه، تقلید مسخره‌آمیز، زخم زبان، فکاهی، مضحکه، هجو، هتاکی و هزل و تفاوتهای آنها کندوکاو شده است. کتاب با بررسی رابطهٔ طنزپرداز و خواننده پایان می‌گیرد و در سراسر کتاب نقل‌قول‌هایی از متنهای کلاسیک ادبیات انگلیس و اروپا به رساندن منظور یاری کرده‌اند.