تاریخ اندیشه‌های سیاسی در قرن بیستم (جلد اول)

وظیفهٔ اندیشهٔ سیاسی نه صرفاً توضیح علمی بلکه تغییر واقعیت همراه با سرزنش یا تأیید اخلاقی بوده است. از همین دیدگاه شاید بتوان گفت که مارکس نخستین متفکری بود که با بیان این‌که: «فلاسفه تاکنون جهان را به شیوه‌های مختلف تعبیر کرده‌اند؛ اما مسئله این است که آن را تغییر دهیم»، حوزهٔ اندیشهٔ سیاسی به معنای مدرن آن را روشن کرد. خلاصه آن‌که اندیشهٔ سیاسی، برخلاف نظریهٔ سیاسی، در پی یافتن قانون‌مندی پدیده‌ها و یا محدود به قواعد اثباتی علم نیست، هرچند محدود به قواعد منطق است. البته این گفته بدان معنی نیست که اندیشهٔ سیاسی لزوماً با دستاوردهای نظریه و دانش سیاسی متعارض است. همچنین اندیشهٔ سیاسی برخلاف اغلب نظریه‌ها «کلیت» را موضوع بررسی خود قرار می‌دهد نه اجزا را، و می‌کوشد پدیده‌های پراکنده را چنان بازنماید که گویی ضرورتاً میان آن‌ها رابطه‌ای اندام‌وار وجود دارد.