هفت درس مارسل پروست

اما گاهی درست آنگاه که به نظر می‌رسد همه چیز از دست رفته باشد به هشداری برمی‌خوریم که می‌تواند نجاتمان دهد؛ همه درهایی را که راه به جایی نمی‌برد کوبیده‌ایم و ندانسته به تنها دری می‌خوریم که می‌شود از آن تو رفت و اگر صد سال هم می‌جُستیم پیدا نمی‌کردیم، خودبه‌خود باز می‌شود. (ج ۷، زمان بازیافته)

پیوند زدن هر چیزی به چیز دیگر، جرأت نزدیک شدن به نامنتظره‌ها: انسان تلاش می‌کند توضیحی کلی برای هستی بیابد، و کشف قوانین هستی یکی از ناب‌ترین لذت‌های ذهن و روح انسان است. با فرهنگ، می‌توانیم به همه نسل‌های پیش از خودمان و به همه بشریت وصل شویم. یافتن شادی‌ای عمیق در برابر پژواک‌ها و پیوندهای توضیح‌ناپذیر.