تکامل، تصادف، و خدا

موضوع دین و تکامل یکی از پرمناقشه‌ترین موضوعات در حوزه‌های فلسفه، دین و علم است. آفرینش‌باوران نظریه‌ی تکامل را ناسازگار با دین می‌دانند و آن را رد می‌کنند. از دیگرسوی، ملحدان و بسیاری از سکولارها به گونه‌ای اغراق‌آمیز و متعصبانه از نظریه‌ی تکامل به مثابه‌ی نوعی ایدئولوژی دفاع کرده، آن را برای توجیه خداناباوری خود به‌کار می‌برند. حامیان این ایدئولوژی معمولاً میان واقعیت‌ها، که بسیار محل بحث و مناقشه است، تمایز قائل نمی‌شوند.
نویسنده این کتاب می‌کوشد با تحلیل مفهوم «تصادف»، طرز تفکر تازه‌ای درباره‌ی رابطه‌ی دین و تکامل به دست دهد. او ضمن پذیرشِ با قید و شرط نظریه‌ی تکامل، به بررسی و نقد این مدعای تکامل‌گرایان می‌پردازد که فرآیند تکامل حاوی عناصر فراوانی از تصادف و اتفاق است. او نشان می‌دهد که تکامل اولاً نه تصادفی عمل می‌کند و نه حاوی عنصری از تصادف است، ثانیاً رو به سوی غایات و هدف‌هایی دارد.