عجایب‌نامه

عجائب‌المخلوقات و غرائب‌الموجودات یا عجایب‌نامهٔ محمّد ابن محمودِ همدانی یک قرن پیش‌تر از عجائب‌المخلوقات زکریای قزوینی نوشته شد، اما شهرت عالمگیر کتاب قزوینی کتاب همدانی را در هالهٔ گمنامی فرو برد. همدانی این کتاب غریب را در نیمهٔ دوم قرن ششم هجری نوشت و نثر او مثل نثر بسیاری از معاصرانش هنوز همان نثر ساده و بی‌تکلّف قرن چهارم و پنجم هجری بود. این کتاب را خودش «جام گیتی‌نمای» می‌نامید و آینه‌ای می‌دانست که همهٔ عجایب عالم را به خواننده نشان می‌دهد. عجایب‌نامه آینه‌ای‌ست که اسکندر رومی به دست ما می‌دهد و همان جام گیتی‌نمای جمشید و کی‌خسرو است که ما را از احوال عالَم باخبر می‌سازد.

در مجموعهٔ «بازخوانی متون» ویرایش‌های جدیدی از برجسته‌ترین آثار منثور ادبیات کلاسیک فارسی عرضه می‌شود. تدوین مجدّد متن، فصل‌بندی، پیراستن برخی فرعیات، پاراگراف‌بندی، نقطه‌گذاری، اعراب‌گذاری و به کار بردن یک رسم‌الخط یکدست، بدون هیچ دستکاری و دخالتی در سبک خود متن صورت می‌گیرد و تمامیت اثر محفوظ می‌ماند. ویرایش‌های جدید این مجموعه تلاشی‌ست برای دست یافتن به صورت اصلی و جوهر خود متن.