هیجدهم برومر لویی بناپارت

در دههٔ ۱۸۵۰، پس از شکست انقلاب‌های سال ۱۸۴۸ و حاکمیت ارتجاع سیاسی در اروپا، مارکس به لندن پناهنده شد و به کار نظری پرداخت و مهمترین آثار خود را در همین دوره تألیف کرد. یکی از نخستین مسائل مورد توجه او در این دوره، تحولات و گروه‌بندی‌های سیاسی فرانسه پس از ۱۸۴۸ بود که به خلق دو اثر برجسته، نبردهای طبقاتی در فرانسه و هیجدهم برومر انجامید. در کتاب حاضر، مارکس تحلیلی درخشان از کودتای ۱۸۵۱ لوئی بناپارت ارائه می‌دهد که از نمونه‌های ماندگار تحلیل سیاسی به شمار می‌آید. او در این کتاب به مسئلهٔ قدرتِ آن گونه‌ای از دولت می‌پردازد که ظاهراً بیانگر سلطهٔ یک طبقهٔ اجتماعی نیست بلکه بر تمامی جامعهٔ مدنی سلطه یافته و از بالا در مورد مبارزهٔ طبقاتی موجود در جامعه حکمیت می‌کند.